Θα είναι αιώνια η μνήμη

Ω ναι!
Θα είναι αιώνια η μνήμη
εκείνου του έρωτα
που φώτισε ως πολύ βαθιά
το αίμα της καρδιάς μου.
Κι ας με διέλυσε
έτσι άξαφνα.
Μα συγχωρώ
όπως μου έχει μάθει
χρόνια τώρα η ψυχή μου.
Έχω αυτό το χάρισμα
και μες στην αδικία
μπορώ να αγαπώ.
Είναι το εγώ του έρωτα σπαρακτικό
με λιώνει άπονα
μου σφίγγει τον λαιμό.
Τσούζουν τα μάτια
πονάω όλη,
μα δεν πειράζει
αφού έτσι θέλει η ζωή
εγώ σε αγαπώ.
Άγρυπνη οκτώ ώρες.
Διαλυμένη
απ' άκρη σ' άκρη.
Μα όταν προσφέρω την καρδιά μου
πίσω δεν την ξαναζητώ.
Ασ' την να λιώσει στις παλάμες
που κάποτε
μου είπαν σ' αγαπώ.
Άδικη η κρίση της ζήλιας.
Άδικο το εγώ.
Άδικα όλα τούτα γύρω.
Μα εγώ.
Πάντα θα σ' αγαπώ.
ΥΓ ποτέ δεν σου το είπα
πολλές σιωπηλές φορές
ζήλεψα πολύ
κι εγώ