Ποίημα

Σήμερα το πρωί

Μια γυναίκα χαμογελά ντροπαλά δίπλα σε ένα παράθυρο ένα χειμωνιάτικο πρωινό, με πεταλούδες γύρω της.

Σήμερα το πρωί
ένιωσα πως η καρδιά σου
μου χαμογέλασε ξανά.
Με ένα χαμόγελο στα χείλη σου
τέλειο, γνήσιο, αληθινό.
Κι ας μην το είδα.
Σου χαμογέλασα κι εγώ
με ένα χαμόγελο γλυκό
κι αμήχανα ερωτικό.
Σου χαμογέλασα
και η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά.
Κι ας μην το είδες.
Είχα και κάτι ακόμη να σου πω
μα δεν κατάφερα ξανά
τις λέξεις απ' τα χείλη μου να βγάλω.
Κι έτσι απλά σου χαμογέλασα ξανά.
Κι ας μην το είδες.
Όμως για δες τι γίνεται
όταν μπορούν δύο ψυχές
να ονειρεύονται με βλέφαρα ανοιχτά.
Δες πώς τα χείλη μας
μόνο με δυο χαμόγελα
φιλιούνται στον αέρα,
πρέπει να ντράπηκαν πολύ
και έτσι κρύφτηκαν δειλά
λιγάκι παραπέρα.
Μα πήρα θάρρος
σου χαμογέλασα ξανά
και μονομιάς
κάτω απ' τα πόδια μου ήρθαν
και φώλιασαν
μυριάδες πεταλούδες.
Τι ύμνος να σε ξυπνά η αγάπη!
Έτσι θυμάμαι μου χαμογέλασες
κι ένα πρωί χειμώνα
που μόλις είχες ξυπνήσει ...
Να 'ξερες μόνο
πως η αγάπη σου
εκείνη την παρθενική στιγμή
σαν λουλουδάκι άνοιξης είχε
στα χείλη μου
στο δέρμα μου
στα μάγουλα ροδίσει.
Κι ας με είδες.

Ελένη Ισπόγλου

Το κανάλι μου στο Viber

Για να μη χάνεις τα νέα μου.

Δωρεάν εγγραφή