Μου ζήτησαν να δώσω παύση

Μου ζήτησαν να δώσω παύση
στον αυθορμητισμό του έρωτα.
Μου είπαν
"τώρα δεν θα τον έχεις, μα πρέπει να χαμογελάς"
Να ξέρεις,
για εμάς δεν παύω να χαμογελώ,
για να ξορκίσω την απόσταση,
τον πόνο
το δάκρυ
τον καημό.
Να ξέρεις
μου είπαν να μιλώ με την ψυχή μου.
Να ξέρεις
μόνο σε σένα τόλμησα
όλα να τα πω.
Επιμένω να αισιοδοξώ
με σκέψεις αδίστακτες
που γδέρνουν μερόνυχτα
τις μνήμες
το μυαλό.
Αγαπημένε μου
κράτα τη συγνώμη μου
στο στήθος σου για λίγο.
Για τότε.
Στην αρχή.
Πώς να καταλάβαινα το βάθος
της αγάπης σου
όταν δεν μπορούσα η ίδια να δω
το βάθος της ψυχής μου;
Αγάπη μου
στη ζωή μου
ό,τι αγαπώ ποτέ δεν το παρατώ.
Η μέρα κυλά κι αυτή γοργά.
Έστω αυτό.
Σε θέλω όσο ποτέ,
για να αισιοδοξώ.
Κι απόψε ένα ζευγάρι θλιμμένα μάτια
όλη η δική μου θέα.
Η θέα μου για απόψε
όλα τα σ' αγαπώ σου
που τα 'κανα πλεξούδες στα μαλλιά μου
και ένα πέπλο ονειρικό.