Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ποίημα

Κι αν κάποτε

Μια γυναίκα κάθεται σε ένα άδειο δωμάτιο και κρατά ένα μικρό φωτεινό φανάρι, στο φως του παραθύρου.

Κι αν κάποτε
όλα τα υπάρχοντά μου χάσω
το όνειρο που έχω μέσα μου
κανείς
ποτέ
δεν θα το κλέψει.
Κι αυτό
είναι η δύναμή μου

Ελένη Ισπόγλου

Διάβασε ακόμα

Πόσο μ’ αρέσει να σ’ ονειρεύομαιΠόσο μ' αρέσει να σ' ονειρεύομαι και ν' ατενίζω του Έρωτα το Φως. Και με τα μάτια στην καρδιά της αγάπης μου τα όνειρα…
Ένα λεπτό μαζί σουΈνα λεπτό μαζί σου. Αυτό το ένα λεπτό δε θα σου μιλώ απλά θα σε κοιτώ ασάλευτοι κι εδώ μπροστά σε αυτό που σχίζει…
Το νέο μου μυθιστόρημαΠώς να σε συγχωρήσω;

Το κανάλι μου στο Viber

Για να μη χάνεις τα νέα μου.

Δωρεάν εγγραφή