Και νόμιζα παλιότερα

Και νόμιζα παλιότερα
πως δε θα σε σκεφτόμουν τόσο πολύ
πως δε θα είχα την ανάγκη να σου γράψω.
Μα ο έρωτάς μου για σένα,
τόσο γοργός στις φλέβες μου,
που μου ξυπνά το αίμα!
Μου ξυπνά τις λέξεις,
τις αισθησιακές φωνές,
τις σκέψεις.
Κι έλεγα σήμερα
πως δε θα σου γράψω.
Έλεγα...
Μα μπορούμε άραγε ποτέ
τις σκέψεις μας να κυβερνούμε;
Μπορούμε να πούμε
πως σήμερα δεν θα ερωτευτούμε;
Μπορούμε να σταματήσουμε
τον χείμαρρο της έλξης,
μπορούμε να βάλουμε τέρμα
στου έρωτα την καταιγίδα;
Σε αγαπώ.