Ό,τι κι αν κάνω, παντού υπάρχεις εσύ!

Περπατώ στη ζωή ψάχνοντας το νόημά της, όπως πολλοί άλλωστε και πάντα καταλήγω στο συμπέρασμα πως ζωή σημαίνει προσφέρω, δίνω ανιδιοτελώς, σημαίνει αγάπη. Σημαίνει επίσης να νιώθω γεμάτη από ένα συναίσθημα πρωτόγνωρα δυνατό, αυτό που σε αισθάνομαι δίπλα μου, ό,τι κι αν κάνω.

Γίνεσαι ένα τρυφερό άγγιγμα που με ακολουθεί σε κάθε βήμα μου, σαν μία αόρατη κλωστή να συνδέει τις καρδιές μας, ανεξάρτητα από το πού βρισκόμαστε στον χάρτη αυτού του κόσμου. Γίνεσαι ένα αστέρι μέσα στην ψυχή μου που καταφέρνει πάντα να φωτίζει τον δρόμο μου.

Ακόμη και στις πιο θολές στιγμές μου, τότε που οι σκέψεις μου γίνονται σκούρα σύννεφα, η παρουσία σου μέσα μου γίνεται το φως που διαλύει το σκοτάδι και η ψυχή σου μου μιλάει σιωπηλά με μία γλώσσα αγάπης που δεν χρειάζεται με λέξεις να σου εκφράσω.

Όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπους και καταστάσεις της ζωής, θα έλεγε κανείς πως είναι αδύνατο εκείνες τις στιγμές να σκέφτομαι κάτι άλλο. Κι όμως εγώ ακόμη και τότε σκέφτομαι εσένα, κι έρχεσαι τόσο ήρεμα κι απαλά για να μου θυμίζεις την αξία της αληθινής σύνδεσης. Είναι σαν να έχει χτιστεί μία γέφυρα που ξεκινάει από την καρδιά σου προς τη δική μου, όπου πάνω της στέκονται σφιχτά δεμένα τα όνειρα και οι ελπίδες μας.

Συχνά, νιώθω πως η ζωή μας είναι ένα βιβλίο, γραμμένο μόνο για εμάς, με λέξεις που αγγίζουν τη ψυχή μας και σε κάθε κεφάλαιο, σε κάθε σελίδα, είσαι εκεί, παρών και έντονος. Και όσο προχωρώ και ξεφυλλίζω παρακάτω, αντιλαμβάνομαι πως παραμένεις αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας του βιβλίου αυτού, όπως άλλωστε κι η αναπνοή στη ζωή μου.

Πλέον ξέρω με βεβαιότητα πως ό,τι κι αν κάνω, στα πάντα υπάρχεις εσύ. Είσαι ο σταθερός φάρος στο λιμάνι της ζωής μου κι ο άνεμος που φυσάει ελπίδα στα πανιά της ψυχής μου. Σε σένα βρίσκω την ομορφιά της ζωής, και σε κάθε παλμό μου, γνωρίζω πια, πως πάντα θα νιώθω, τον ρυθμό της αγάπης που μας ενώνει παντού.