Ποίημα

Κι οι μέρες θα περνούν

Η σιλουέτα μιας γυναίκας σε ψηλό παράθυρο κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα, ενώ φθινοπωρινά φύλλα πέφτουν απ’ έξω.

Κι οι μέρες θα περνούν.
Αδίστακτες,
κρυφά με έρωτα γεμάτες.
Νύχτες
σκέψεις
τόσες θύμησες.
Δάκρυα.
Το πιο μεγάλο σ' αγαπώ.
Κι οι νύχτες θα περνούν...
Κι ίσως μετά από χρόνια
το μόνο που θα θυμόμαστε
θα 'ναι εκείνο το φιλί
που δεν ανταλλάξαμε ποτέ.
Σε αγαπώ.

Ελένη Ισπόγλου

Το κανάλι μου στο Viber

Για να μη χάνεις τα νέα μου.

Δωρεάν εγγραφή